Lafayette, part 2.

Hallo.

Een hele tijd geleden alweer.
Lijkt wel alsof ik elke post zo begin. Komt alleen maar omdat ik 'druk' bezig ben. (Lees: weinig zin heb om lange verhalen te typen.) Maar op aandringen van verschillende mensen -en met verschillende mensen bedoel ik 'mens'- heb ik besloten om nog eens wat neer te schrijven.

Laatste post was op 30 Mei, twee weken voordat ik weer naar huis vertrok voor de zomer. Wat heb ik zoal gedaan in die zomer?
Het was een zomer van fases, tijdsgroepen. Juist door die verdeeldheid  heb ik de eerste maand weinig van mijn vrienden kunnen zien. De eerste twee weken waren normaal, weer aanpassen aan het rustige leven, over de jetlag heen komen. Ook al bijna direct beginnen trainen. Het eerste weekend dat ik terug was was het al direct prijs, wedstrijd voor de Nederlandse club waarbij ik ben aangesloten, AV Unitas. Niks speciaals, wat te verwachten was. De week erna weer wedstrijd. Had in die tijd een pijn in de knie ontwikkeld, maar wist niet goed wat het was. Nu zijn we wat wijzer geworden en ontdekt dat het een ontsteking in de patellapees is, de pees onder de knieschijf. Leuk. Maar, de volgende twee weken bestonden uit een vakantie in Italië, een hotelcomplex in een oud dorpje genaamd Pentolina in de provincie Toscane, misschien wel de mooiste streek van Italië, misschien ook niet. Twee weken volledige rust zouden mij weer op het juiste pad moeten brengen. Ik zou foto's posten maar ik ben alles kwijt omwille van een virus een paar weken geleden wat mijn harde schijf naar de vaantjes hielp. Maar oke, zo een vakantie van stadjes bezoeken, aan het zwembad liggen en rusten.. Allemaal goed en wel, maar na 10 dagen ben ik het beu, waar het ook is. 10 dagen is een soort drempel, langer moet het niet zijn voor mij. Voor zo een soort vakantie dan.
Maar goed, eindelijk terug thuis, weer een beetje in het ritme komen en weer beginnen trainen. Nu kon ik ook eindelijk eens fatsoenlijk wat vrienden gaan opzoeken, waaronder Shana! Wie ik al een jaar niet meer gezien had, en eigenlijk nu pas besef dat dat een heel lange tijd is. Maar oke, tussen trainen en thuis rondhangen door, was vrienden bezoeken ook een bezigheid.
Ohja, waar ik nu plots aan denk. Een paar dagen nadat ik terugkwam uit de VS, even een bezoekje gaan brengen aan Graspop! Ook Janne weer gezien, wat de enige keer werd dat ik haar zag in de zomer, schande..
Verder.
Knie was na twee weken rust niet genezen, een tegenvaller. Blijkbaar was het hele gedoe erger dan we dachten. Springen ging, een pees warmt traag op dus na een paar sprongen ging het pijnloos, verspringen, hoog en polsstok. Weer twee weken later was het eindelijk zover. twee dingen.
1. De aankomst van Lon en Mike, die twee weken in België kwamen rondhangen.
2. De 'lang' verwachte tienkamp in Dilbeek.
De knie was nog niet genezen, dus mijn grootste vrees was hoogspringen.
De eerste drie disciplines gingen vrij goed, 11.34s (100m), 6m96 (ver, outdoor PR), 12m29 (kogel, PR).
Dan was het aan hoog. Inspringen was een beetje pijnlijk maar het ging. Het springen zelf was niet bepaald fantastisch, maar ik kon tenminste afzetten. Dan na even wachten tot mijn beginhoogte was het aan mij. Ik begon mijn aanloop, en besefte dat dit niet ging lukken. veel te veel pijn, enkel aanlopen ging al niet.
Resultaat: einde tienkamp.
Maakt niet uit, beter rusten dan verder gaan zonder een goed resultaat mogelijk.

Dan begon eindelijk  de 'vakantie'. Twee dagen na de tienkamp vertrokken Lon, Mike en ik naar Londen voor twee dagen (1 nacht), om de Olympische sfeer te gaan zoeken en eens kijken wat het allemaal was. Bovendien was het hun eerste keer in  de UK, tweede keer in Europa voor Lon, dus moest als gastheer hen ook wat laten zien natuurlijk. In Londen zelf hebben we diner gehad met Jeff Hartwig, Earl Bell en Jillian Schwartz. Jeff, de voormalige Amerikaans recordhouder polsstok met 6m03, Earl, voormalig wereldrecordhouder polsstok met 5m87 en Jillian, huidig polsstokspringster van aanzienlijk niveau. Een hele ervaring natuurlijk om met atleten van zo een niveau rond te hangen.
De dagen erna waren vooral thuis rondhangen, en Mike wat dingen laten zien, aangezien Lon altijd de zetel verkoos. Zo zijn we bijvoorbeeld naar Antwerpen geweest voor een halve dag, en een paar dagen laten een avond naar Marktrock in Leuven, wat voor 'buitenlanders' een hele ervaring is natuurlijk.
En dan, 15 Augustus was het weer zover, terug naar de VS na weer afscheid te hebben genomen van iedereen. Weer de lange vlucht gemaakt, de lange rit naar Lafayette en dan een kleine week tot school weer begon.
Eindelijk heb ik wat interessantere lessen, waaronder economie en boekhouden. De rest valt wel mee. Het gaat nog in moeilijkheidsgraad, moet nog niet al te veel moeite doen.
Het duurde ook nog drie weken voordat we met trainingen begonnen. Normaal gezien was dat twee weken maar de derde week was er 'Hurricane Isaac'. Niet veel van meegekregen, enkel een dag regen en wind. De steden op een uur tot twee uur ten oosten van hier waren hard getroffen, New Orleans heeft de volle laag gekregen.
Genoeg over het saaie gedoe. Trainingen begonnen terug. Een typische week van de eerste cyclus zag er zo uit: Maandag acceleratie, dinsdag tempo's, woensdag actief herstel, donderdag acceleratie, vrijdag tempo's en het weekend rust. Dat voor drie weken en de vierde week is herstelweek, die gaat nu (morgen) beginnen.
Knie gaat beter en beter, elke dag behandeling, dus komt in orde.

Verder heb ik eindelijk gekocht wat ze 'memory foam' noemen, dus mijn bed is een stuk comfortabeler nu. Ook ben ik aan een tv geraakt, dus kan eindelijk mijn saaie avonden wat minder saai maken. Het is Jackie Chan-weekend, dus heb ik mijn laatste dagen gevuld met Rush Hour, The Karate Kid, Legend of the Drunken Master etc.. Kan ook leuk zijn.

Het verhaal is nog niet zo lang maar ben al het typen alweer beu, laat me maar weer weten als het tijd is voor een nieuwe update!

Tot de volgende

-Sander

Last but not least.

Dag.

Weer een tijd geleden.
Er is veel gebeurd sinds het laatste bericht, enkel atletiek want school is was officieel gedaan op 5 Mei! Voor de geïnteresseerden, ik was op alles geslaagd. Nadat de examens gedaan waren moest het team nog hier blijven omdat de belangrijkste wedstrijd nog moest komen, de outdoor conference championships van 11-13 Mei. Ikzelf zou daar Vrijdag en Zaterdag een tienkamp afwerken en Zondag, jawel, terugkomen en hoogspringen.
De tienkamp stond gepland om 9u 's ochtends. Ik had mooi mijn wekker om 7u gezet, mezelf klaar gemaakt en net toen ik buiten wou lopen belt Lon mij: 'Sander, het weer is te slecht, we hebben de start uitgesteld tot tenminste 12u vandaag.' Oké, terug het bed in, uiteindelijk was de start van de meerkamp op 14u. Hier een kort verslag:
100m: 11.19s. Zeer regelmatig en een snelle tijd, dus tevreden.
Ver: 6m81. Jammer want ik kan veel beter en de laatste sprong was over 7m, maar ongeldig.
Kogel: 11m90. Weer zeer regelmatig maar er zit meer in.
Hoog: 2m08. Op zich een heel mooi resultaat maar twee heel nipt missers op 2m11, jammer.
400m: 51.26s. Ook weer een goed resultaat op zich maar kan beter als ik de eerste 200m goed inga.

Na de eerste dag lekker koud het ijsbad in, eten en naar huis het bed in!
Volgende dag geen genade, het weer was redelijk dus om 9u stipt stonden we klaar om dag twee te starten.
110mH: 15.65s. Geen goede tijd. Gelopen tegen een 2.0m/s tegenwind en de voorlaatste horde ferm geraakt, niet echt tevreden.
Discus: 37m81. Jammer want in de opwarming gooide ik 40m.
Polsstok: Het moest ergens fout gaan. Drie foutsprongen op de beginhoogte, 3m86. Ik weet waar de fout zat en daar werken we nu aan, komt goed. Aangezien het totaal een interclub is en ik nog steeds punten kon halen hebben we de meerkamp toch afgemaakt.
Speer: 48m66, een pr maar jammer want in de opwarming zat ik over 50m.
1500m: 4'49.04". Ik moest de volgende in de ranglijst 6s voorblijven om een plaats te stijgen en een puntje extra te verdienen. Het plan was om bij hem te blijven en in de laatste twee rondes ervandoor te gaan. Ik begon rustig maar van de kerel was niks te bekennen. Ik bleef rustig doorlopen en vond het tempo niet al te zwaar. Toch in een pr van 5s aangekomen wat raar was want vorig jaar moest ik me doodlopen om onder 5' te gaan en dit voelde makkelijk aan. Kan veel beter dus. Die kerel had ik dus met meer dan 6s verslagen en dus een extra puntje voor het team verdiend.
Mijn puntentotaal was 6381p, wat mij een vierde plaats opleverde. Mijn TIENkamp totaal van vorig jaar was 6182p, en dat versla ik nu met 200p met maar 9 onderdelen, er zit dikke progressie in en in de zomer gaan de 7000p er dik aan. De voorbereiding begint nu.
Een video van de tienkamp is er te zien op: http://www.youtube.com/watch?v=bnLVyHCniDc

Dan de volgende dag moest ik om 18u aan de bak voor het individuele hoogspringen. De benen voelden verrassend goed (relatief goed voor na een tienkamp). Na een paar opwarmsprongen ging het wel goed.
Raar maar waar sprong ik een pr op 2m11 in de eerste poging en had ik een paar heel goede pogingen op 2m16. Jammer genoeg had ik een foutsprong te veel en daardoor werd ik tweede, jammer. Toch een verrassend resultaat.

Verder was het rusten en rusten. De twee weken die volgden waren herstel en voorbereiding op de Regional Championships. Voor ons waren die in Jacksonville, Florida, geen slechte plaats dus. Ik had mij met die 2m11 in het hoogspringen gekwalificeerd. Het doel van deze wedstrijd is eigenlijk gewoon een voorronde voor de nationale kampioenschappen die 6-9 Juni zijn in Des Moines, Iowa.
We verwachtten dat een eerste poging op 2m12 het zou halen. Uiteindelijk was 2m19 nodig om het te halen, zeer hoog niveau dus. Ikzelf sprong 2m07, met een pijnlijke IT-band en in de eerste poging dus ik kan niet ontevreden zijn. Het was weer een ervaring.
De dagen voor de wedstrijd daar hebben gevuld met een surfsessie, rondhangen in de kamer en naar andere wedstrijden kijken.

Nu zijn we terug in Lafayette en ik tel de dagen af. Morgen (Donderdag) vertrekken Mike en ik naar zijn thuis in Florida (jawel, de hele naar Florida opnieuw). Daar blijf ik dan tot 14 juni wanneer ik terug vlieg naar België. Het zullen twee weken van strand, zee , zon, surfen, misschien zelfs duiken worden. Ook wordt er natuurlijk getraind, niet te vergeten. Alles is ingepakt dus ik ben technisch gezien klaar om te vertrekken, alleen heb ik helemaal geen zin om weg te gaan hier. Ach ja, aan alles komt een einde. Gelukkig ben ik midden Augustus weer terug.
Mijn vlucht zal gaan vanuit Orlando naar JFK (New York), vandaar naar Amsterdam en dan naar Düsseldorf. Beetje omstreden maar ja. Terugvlucht is 15 Augustus wederom vanuit Düsseldorf rechstreeks naar Atlanta en van daaruit naar Orlando waar ik Mike weer ontmoet en dan rijden we samen weer Westwaarts naar Lafayette.

Dit zal voorlopig ook mijn laatste bericht zijn, ik zal het toch vergeten als ik in Florida zit en het is nog maar een twee weken voordat ik weer thuis ben.

Dus groetjes en tot snel!

In a galaxy far, far away.

Hola.

Het heeft weer even geduurd, maar hier ben ik dan weer. Ik hoop dat jullie, mijn trouwe lezers en fans, begrijpen dat als je aan de andere kant van de wereld zit en veel beleeft, een blog schrijven het laatste van je zorgen is. Vandaar.

Vorig bericht was 11 Maart, wat is er sinds toen gebeurd..
School nadert zijn einde. De beroemde spring break is gepasseerd. Ik ben met vriend en teamgenoot Mike mee geweest naar zijn thuis in Merritt Island, Florida waar zijn ouders mij hadden uitgenodigd. Lon (coach) ging zelf ook die richting uit omdat die daar een goede vriend heeft zitten die teven Mike's coach in het middelbaar was. Van vrijdagochtend tot woensdagmiddag waren we daar. We hebben onze dagen gevuld met surfen (proberen te surfen voor mij), polsstoktrainingen en rondhangen. Bobby, Mike's oude coach heeft een gebouw waar hij een kleine indoorhal voor polsstok van gemaakt heeft. Een aanloop net lang genoeg om van 10 passen te lopen (voor mij toch). Korte aanloop, dus perfect om aan de basis te werken, en dus in feite te leren polsstokspringen. Na twee dagen was het resultaat al duidelijk zichtbaar. 4m20-waardige sprongen vanuit 8 passen, en gezien dat mijn pr van 12 passen 4m11 was, een enorme verbetering.

De echte resultaten lieten dan ook niet lang op zich wachten. Terug van Spring Break, dagje rust en vrijdag weer de bus op naar Oxford Mississippi voor een atletiekwedstrijd. De school daar is Ole Miss, ook bekend uit de film The Blind Side, waar Michael Oher gespeeld heeft, voor de kenners. Het werd een drukke dag voor mij. Begonnen met polsstok. Resultaat 4m27, openingshoogte. 4m42 had eraan moeten gaan maar ik als onervaren polsstokker deed alles fout wat men fout kan doen in de laatste poging toen net alles juist was. Jammer maar het zit er dik in. Op naar kogelstoten. Zit veel progressie in, ik stoot de 7.25kg zware bol tegenwoordig al naar vertes tussen 12 en 12.80m, gaat goed. Dan horden. Tegen deze tijd was ik goed uitgedroogd, had niet genoeg gedronken, had nog niks gegeten en het was ondertussen al 14u. Recept voor ramp. Al bij al een redelijke race, 15.24s, wat sneller was dan wat ik in LSU gelopen had toen ik fris was (15.32s). Dus dat belooft. Op naar discus, drie keer buiten sector, maar wel verre worpen. Als laatste liep ik de 4x400m. In de opwarming begonnen mijn kuiten kleine krampjes te vertonen en in een opwarmstart vanuit de blokken kwam ik niet verder dan 10m. Ik liep als eerste trouwens. In de blokken zat ik dus heel nerveus, bang dat ik direct krampen ging krijgen. Ik deed het dus heel rustig aan in de eerste meters. Gelukkig geen krampen maar moest het toch rustig aan blijven doen tot aan de 200m ongeveer en dan gewoon zien wat kwam. Uiteindelijk een split van 51.4 gelopen, wat helemaal niet slecht is gezien de omstandigheden en tevens een dik pr, dus was daar best tevreden mee.

Dan volgde een zware trainingsweek, met als hoogtepunt dinsdag, 4x300m, olé. Mijn kuiten zijn nu nog stijf van de training. Dan vrijdag en zaterdag weer wedstrijd. Vrijdag in Hammond, La aan Southeastern Louisiana en vrijdag weer aan LSU in Baton rouge. Vrijdag was speer, verspringen en discus. Speer ging redelijk goed, in de tweede poging naar 47m96, wat best goed is voor mij.  Mijn gemiddelde afstand van vorig jaar lag rond de 40m en nu gooi ik gemiddeld 45m, dus ben best tevreden. Verspringen weer drie foutsprongen, maar anders dan anders. Eerste twee waren veel te ver van de plank. Laatste was net iets te dicht, nog geen 2cm over de plank. Maar de aanloop zit veel beter en als we nog 1 wedstrijd ver kunnen doen komt het zeker in orde. Dan discus, de kans om de 'ramp' van vorige keer goed te maken. En dat gebeurde. 37m29 in eerste poging, een pr met bijna 3m. Tweede poging naar 37m44, kleine verbetering. Laatste poging was buiten sector. Raar maar waar raakte ik in de finale, dus kreeg ik 3 extra worpen. Eerste twee jammer genoeg fout, de eerste was ver heel ver, ik schat een tussen de 39 en 40m, en ongeveer een meter buiten sector. Dan de laatste worp voelde niet goed aan, maar ging verrassend toch naar 37m96, weer een verbetering. Gezien ik dit seizoen 36-37m verwachtte in discus, zeer tevreden.
Volgende dag enkel hoog aan LSU. Het weer was ook eens slecht, bewolkt, winderig en misschien net 20°, wat zeer koud is als je elke dag 27-28° gewoon bent. Moeizaam naar 2m02 gesprongen, gemist op 2m07. De wil en motivatie was er zeker om goed te springen, maar twee weken zware trainingen en wedstrijden zijn niet te onderschatten, het ritme en de 'pop' zoals Lon het zei waren zoek, wat begrijpelijk is.
Vanaf nu gaat het volume in de trainingen omlaag en wordt het meer snelheid en acceleratiewerk. Dus binnen drie weken voor de outdoor conference championships zal alles goed zitten en zal ik in vorm zijn.

Weer veel atletiekpraat. Alle lessen gaan nog steeds goed. Zoals ik al zei, het einde van het semester nadert.
Nog een week les, dan een week geen les en dan eindexamens al. Daarna begint de pret. Nu heb ik nog een beetje werk, moet nog twee papers schrijven. Een voor morgen en de andere voor het einde van de week. Niet al te moeilijk. Enkel saaie onderwerpen. Ach, het moet ook gebeuren.

Oh ja, bijna vergeten. Heb een tattoo laten zetten. Zoals altijd, foto's op facebook.

Voor nu is het dat weer, heb geen zin om nog meer te typen, moet nog genoeg papers typen vandaag en deze week, en deze editie is lang genoeg vind ik zo.

Dus, hasta la vista, arrivederci, auf wiedersehen en tot de volgende.

A long time ago

A long time ago, schreef ik mijn laatste blogbericht.
Het is even geleden dat er een fatsoenlijk update kwam, dus ik probeer het nu weer zo goed mogelijk te doen.

Vorig bericht ging over de conference championships. Daar zal iedereen nu wel de resultaten van weten via Facebook, Twitter of vrienden. Om het even op te sommen:
-Eerste plaats in het hoogspringen met 2m05. Moest de wedstrijd zo kort mogelijk houden omdat direct daarna het hoog voor de zevenkamp kwam. Ben nog 2m05 dan ook gestopt.
-Eerste plaats in de zevenkamp met een nieuw pr van 5368p, en gestrand op 2p van een top 10 plaats aller tijden in België, jammer. Grootste vooruitgang in deze meerkamp was verspringen, met 7m26. Kon nog beter want de eerste twee sprongen waren wederom fout maar verder dan de laatste die geldig was.
In ieder geval, dit indoorseizoen belooft grote dingen voor het outdoorseizoen, dat volgende week al start, met een thuiswedstrijd, de Louisiana Classics.
Er is een tienkamp gaande dan, maar die zal ik niet meedoen. In de plaats daarvan doe ik kogel, discus en hoogspringen als een trainingswedstrijd. We zien wel.
Verder met de rug gaat het goed, die had ik tijdens het polsstokspringen in Middle Tennessee pijn gedaan. Die pijn is vrijwel volledig over dus dat gaat goed.

Nog een beetje atletiekpraat en dan over naar andere zaken.
Polsstok gaat goed. We hebben de aanloop verlengd naar 12 passen waardoor ik meer snelheid kan maken en dus met grotere stokken en hogere grip kan springen. De hele tijd sprongen doen op 4m40 en over de elastiek gaan geeft vertrouwen en is een super gevoel. Ik kan me niet voorstellen wat het is om 5m+ te gaan, maar ooit ga ik daar zijn.
Hoog teruggegaan naar 7 passen, was weer wat sukkelen in het begin omdat ik nu zo gewend ben aan 5 passen, maar tegen de eerste tienkamp zal dat goed zitten.
Ook de eerste discustraining gehad, en speer zal er ook aan gaan volgende week. Dus we zien wel, we zitten weer in een opbouwperiode, dus geduld, techniek, gezond en blessurevrij blijven zijn nu de belangrijkste dingen die we kunnen doen.

Andere dingen. Op school gaat het goed, punten zijn goed, ik geraak eindelijk aan het eind van de administratieve tunnel, hopelijk kan ik voor volgend semester zorgeloos beginnen.
We zijn vorig weekend gaan surfen, in koud weer, regen en wind. Het weer was zelfs zo slecht dat we op de weg bijna in de berm waren beland omdat de auto geen grip meer had op de weg. We gleden gewoon door water. Gelukkig hield het op met regenen een half uurtje nadat we aankwamen. Het was nog altijd koud, maar het zeewater was verrassend genoeg redelijk warm. De plaats waar we naartoe zijn gegaan heet Grand Isle, zowat er verst zuidelijk dat je kan gaan in de US buiten Florida. Grand Isle was in de jaren '60 een groot en prestigieus vakantieoord voor rijke mensen, maar een orkaan heeft alles neergehaald. Nu is het een vissersgemeenschap, met huizen die 5 meter boven de grond staan, voor als er overstromingen zijn. De mensen daar horen bij de lelijkste mensen die ik ooit gezien heb, en het Engels accent is niet aan te horen. Maar, voor wat het waard is, de rest van de US beschouwt die regio ook als een apart land, totaal verschillend van de rest van het land.

Er komen voor de volgende weken nog drukke dingen, maar eenmaal die gedaan zal het leven hier een stuk gemakkelijker zijn. Als alles klaar is komen jullie het nog te weten, nu eerst alles in orde brengen.

Ik weet niet wat ik nog meer kan vertellen, dus dat was het maar weer voor dit verslag.

Tot de volgende.

Very short.

Lang geleden, het is druk geweest.
Drukke dagen met school, Mardi Gras ertussendoor, wedstrijden en veel trainingen.
Alles zodat we morgen en overmorgen het beste van ons allemaal kunnen geven op de Sun Belt Conference Indoor Track and Field Championships.Te vergelijken met een interclub tussen universiteiten, maar dan groter.

Ik begin zaterdagochtend om 8u15 met de zevenkamp, 55m/verspringen/kogelstoten/hoogspringen en werk diezelfde dag ook nog individueel hoogspringen af.
Zondag zelfde tijd voor de rest van de zevenkamp, 55m horden/polsstokspringen/1000m.

Ik voel me goed, het team voelt zich goed, dus we gaan met een goede mentaliteit de arena in om alles te geven. Live coverage is er op http://www.sunbeltsports.org/mediaPortal/player.dbml?SPSID=22138&SPID=1806&&id=468767&catid=0&KEY=SYERSJCETYLXKYL.20120224190151&DB_OEM_ID=4100
Ik weet niet of er beelden zijn, ik denk van wel. uitkijken dus. 8u15 is 15u15 voor jullie.

Ik probeer ook resultaten op Twitter en Facebook te zetten.

Later.

The second meet.

Even een korte update over de tweede wedstrijd, die eerst niet gepland stond, maar we hebben hem toch gedaan als oefenwedstrijd.
In de bus kregen we om 13u te horen dat het kogelstoten verplaatst was naar, jawel, 13u. Dus wij haasten naar de piste, schoenen aan. Gelukkig hebben ze Wes en mijzelf in de tweede reeks gezet waardoor we nog een kleine opwarming konden doen.
Eerste worp ging naar een redelijke 11m20, ongeveer. Gevoel zat er nog niet helemaal in, het leek alsof de kogel vanzelf wegvloog ipv dat ik er een duw achter kon zetten. Tweede poging voelde technisch iets minder maar ging toch verder naar 11m61. Derde poging was technisch slecht en ook niet ver, was een foutworp.

Dan een lange pauze tot polsstok. Beginhoogte: 4m10. Mijn pr: 4m11. Resultaat: XXX.
Jammer, heb wel een goeie sprong in de opwarming gehad en ik merk dat het gevoel voor polsstok begint te komen, dus daar blijven we op werken en dan zit het over 3 weken goed genoeg om een degelijke score te halen.

Volgende wedstrijd staat gepland over twee weken in de befaamde LSU, Louisiana State University. Ik zal er enkel hoogspringen afwerken.

Voor nu is het een rustige zaterdagochtend, er staat nog een training gepland rond 16-17u.
Verder probeer ik zoveel mogelijk het BK Meerkampen en Gent te volgen, en wens iedereen, voornamelijk de atleten van Meerkamp Limburg heel veel succes!

Tot de volgende

The first meet

Na drie weken acclimatiseren en trainen was het tijd om te kijken waar ik sta. Vrijdag en zaterdag 27-28 Januari stond er dan ook een zevenkamp gepland in Arkansas State University (ASU) in Jonesboro, Arkansas.
De groep van meerkampers, polsstokkers en werpers zijn donderdag al vertrokken in kleine busjes, omdat wij vrijdag al aan de bak kwamen, en de rest zaterdag pas. De rit zelf duurde een goede 9u, met de nodige tussenstops meegerekend. Eenmaal daar direct het hotel in en slapen, hoewel we de hele dag al plat- gelegen en gezeten hadden.

Volgende ochtend konden we 'uitslapen', onze eerste discipline begon pas om 12u. Het was extra spannend voor ons allemaal omdat dit Lon's oude school was, en de meeste onder ons moesten dus tegen enkele van zijn oude atleten strijden.
In ieder geval, het wedstrijdverslag.

55m. Hier doen ze indoor vaak 55m in plaats van 60 omdat de pistes vaak net niet groot genoeg zijn om een 60 te houden. Nu had je ook al een 5m na de aankomstlijn en muur recht voor je met een immens kussen op gebonden, waar je een halve seconde nadat je aankwam tegenaan knalde, dus dat was een minder fijn deel eraan. Maar de race ging redelijk goed, op het jammere feit na dat bij mijn start de blokken lichtjes naar achter schoven, waardoor ik wel wat tijd verloren heb. De reeks zelf heb ik gewonnen, maar in totaal de tweede tijd van 6.82s, equivalent aan 7.30s op de 60m. Best tevreden dus.

Verspringen. Opwarming ging heel goed, heb geen enkele sprong gedaan, maar de aanloop voelde super aan. Eerste sprong, ik verbaasde mezelf. Midden in de lucht kreeg ik het gevoel dat ik maar bleef vliegen, wat goed is natuurlijk. Ik landde maar het was jammer genoeg een nipte foutsprong, met een 2-3cm ongeveer. Toen we de afstand vergeleken met de volgende springer, die 7m26 sprong, bleek dat mijn eerste sprong een 7m15 waard was geweest. Jammer! De tweede sprong dus wat naar achter, maar moest me toch wat inhouden, omdat ik het niet op een laastste poging wou laten aankomen. Na een gecontroleerde aanloop en voorzichtige afzet sprong ik naar een geldige 6m97. Een hele verbetering ten opzichte van vorig jaar (6m68), maar ik wist dat ik verder kon. Voor mijn laatste sprong twijfelde ik of ik nog iets verder naar achter zou gaan, maar luisterde naar het advies van Lon die zei dat ik gewoon mijn afzetbeen verder onder mij moest plaatsen in plaats van vooruit te steken. Maar door de adrenaline van de laatste poging liep ik blijkbaar iets te snel, de afzet wel heel goed en krachtig, maar weer een nipte foutsprong. Deze laatste poging ging nog verder dan de eerste, naar een 7m25 ongeveer. Hier heb ik redelijk wat punten laten liggen, maar dat belooft voor de volgende keer!

Op naar kogel, wat spannend was omdat het de eerste wedstrijd ooit was met enerzijds een kogel van 7.250kg, en anderzijds de eerste wedstrijd die ik deed met de draaitechniek. De eerste worp deed ik een standworp, om zeker te zijn van een prestatie, en die ging naar een redelijke 9m65. (Voor een standworp niet slecht voor mij!). Tweede worp ging ver, naar 38ft, wat een dikke 11.5meter is. Jammer genoeg vloog de kogel buiten de sector. De laatste worp dan heel voorzichtig aangegaan, met het accent in mijn hoofd om te wachten met het werpen tot ik de sector zag. Gelukkig vloog de kogel binnen maar naar een iets mindere afstand, door de voorzichtige draai. Resultaat: 10m82. Gezien de zwaardere kogel en voorzichtige worp, best tevreden.

Dan was het showtime, hoogspringen. Trainingen gingen super goed. Ik sprong 1m98 uit drie passen, 2m uit 5 passen, met hopen centimeters overschot, dus dit was samen met polsstok, de discipline waar ik het meest benieuwd naar was. Opwarming ging ook lekker, 1m80 schaarsprong, als grapje van Lon om wat te intimideren, zo is hij dan wel. 2 sprongen op 2m01 gedaan, en zonder problemen erover. De wedstrijd opende ik op 1m94 wat ik zonder problemen haalde, dan overgeslagen naar 2m00, waar ik twee pogingen op nodig had. De eerste sprong zat ik heel wat te dicht, daarmee dat ik de lat raakte met het stijgen. Dan 2m03, er waren nog 2 andere springers in de wedstrijd, die elk al dikke persoonlijke records hadden gesprongen om tot 2m03 te geraken, dus er moest iets gebeuren. In een immense sprong ging ik over 2m03, naar mijn gevoel de beste sprong van de hele wedstrijd. De andere twee faalden beide drie maal op deze hoogte. Ikzelf had in de volgende twee hoogtes telkens drie pogingen nodig, wat raar was gezien de hoge sprongen op vorige hoogtes. Maar uiteindelijk dus een nieuw pr gesprongen van 2m09! Op naar 2m12. Drie redelijke pogingen gehad, maar jammer genoeg niet goed genoeg.
Na de wedstrijd heb ik een uur staan praten met Hollis Conway, voormalig wereldkampioen indoor en nog steeds Amerikaans recordhouder indoor en outdoor, 2m40 en 2m39 respectievelijk. Hij heeft mij uitgelegd wat het probleem was in mijn sprongen, dus daar ga ik volgende wedstrijden en trainingen op letten, en dan zal die 2m12 en 2m15 geen probleem zijn.

Tweede dag begon met de 55m horden, ook spannend omdat het de eerste wedstrijd voor mij was op hoge horden (1m07 of 42"). Opwarming ging heel goed, vlot en soepel over de horden, goed veel snelheid, dus dat beloofde. De wedstrijd zelf ging minder, ik ging te veel omhoog en verloor dus veel tijd over de horden. Ik liep naar een matige 8.28s, wat een 8.80s op de 60mH is. Tevreden was ik niet echt, omdat ik weet dat ik beter kan, maar het is nu eenmaal een meerkamp, en daar heb je altijd een discipline in die minder gaat, dus snel vergeten en op naar polsstok!

Opwarming ging moeizaam, maar uiteindelijk toch een sprong gedaan die ik kon afwerken. Klaar voor de wedstrijd. Ik opende op 3m61 wat ik vlot haalde. Nadien overgeslagen tot 3m81, wat ik ook haalde. Op 3m91 had ik twee pogingen nodig, op 4m01 zelfs 3, maar die laatste poging was ruim! 4m11 haalde ik dan weer in de eerste poging, en ik faalde 3 maal op 4m21. Jammer want het had gekund, maar ik ben meer dan tevreden met 4m11! Gezien mijn vorig officieel pr 3m20 was..

Dan het laatste onderdeel, de 1000m. Minder dan de 1500 van de tienkamp, maar toch geen pretje. We liepen de hele wedstrijd in een groep, de laatste ronde versnelden er twee. Ik versnelde zelf ook en werd derde in een tijd van 2'55.77", wat best goed is, aangezien ik hoopte op een tijd rond de 2'57".

Uiteindelijke score: 5139 punten. Lon en ik hadden voor de wedstrijd beide gezegd dat we een score rond de 4900, misschien nipt 5000 verwachtten, dus we zaten er redelijk wat naast. Nu ben ik zelf benieuwd wat het zomerseizoen brengt aangezien ik al enkele doelen bereikt heb die ik voor mezelf gesteld had. Waaronder bijvoorbeeld polsstok, waar ik deze zomer tot 4m wou gaan, verspringen, waar ik tot 7m wou gaan. Ook hoogspringen gaat al goed zo vroeg, dus we zien wat daaruit komt later in het seizoen. Het is gelukkig niet zo dat nu ik al enkele doelen bereikt heb dat ik achterover kan gaan zitten en niks meer hoef te doen. Nu heb ik gezien wat ik al kan en wat er nog kan komen, dus we blijven hier hard werken en dan komen de resultaten in de zomer zeker goed, ik weet alleen al dat ik mijn pronostieken voor dit seizoen al wat kan verhogen!

Ik heb enkele foto's op Facebook gezet van de piste en het hotel in Jonesboro, zodat jullie een idee hebben van hoe het daar aan toeging. Enkele mensen hebben ook een paar disciplines gefilmd, dus ik probeer die allemaal bij elkaar te krijgen en dan probeer ik een filmpje te maken van de zevenkamp.

In ieder geval, dat was het voor deze keer, een hele boterham.

Tot de volgende!

Flying high.

Twee weken is het al geleden dat ik aankwam, en het ritme begint er stilaan in te komen.
Elke dag is anders, en ik heb het geluk dat mijn vroegste les pas om 9u is. Nooit heel vroeg opstaan dus!
Alle lessen zijn geregeld, ik heb genoeg studiepunten kunnen inzetten om full-time student te zijn, dus nu is het zien en afwachten wat de leerstof allemaal brengt. Tot nu valt het allemaal heel goed mee. Elke les is nog een beetje inleiding, huiswerk zit er nog niet echt in.
Enige nadeel om een 'Freshman' te zijn (eerstejaars), is dat je verplicht bent tot 6u 'study hall' per week. Er is in het midden van de campus in het 'Conference Center' -een gebouw dat dient als dorm maar waar ook veel administratieve zaken worden geregeld voor atleten- een ruimte is waar je met je 'Cajun Card' (studentenkaart) moet inchecken, en zo dus 6u per week daar moet zitten en studeren. Ik kwam daar pas woensdagavond achter dat dat verplicht was, dus heb ik deze week een kleine 2u30 daar kunnen zitten, hopen dat ze er geen drama van maken.

Dit weekend ben ik alleen in de kamer. Het merendeel van het team heeft wedstrijd in Tennessee (ongeveer 1000km verder, met de bus), waaronder ook Michael, mijn kamergenoot. Zelf kom ik volgende week voor het eerst aan de bak, in Arkansas State University. Dit is de school waar Lon (de coach) eerst gewerkt heeft, dus we strijden eigenlijk tegen zijn oude atleten. Zien wat zij te bieden hebben.
Ik zal daar een zevenkamp afwerken, en blijkbaar ook nog het individuele hoogspringen. Nadeel, of juist voordeel, is dat het hoogspringen juist na het hoogspringen van de zevenkamp komt. Het nadeel is dan dat ik twee wedstrijden hoog na elkaar heb, het voordeel is dat ik geen twee keer moet opwarmen, hoger kan beginnen en dus in de tweede wedstrijd minder sprongen doe dan in een normale wedstrijd hoog. Hoe dan ook, het worden twee zware dagen. Gelukkig is het een zevenkamp en is er geen 400m om tegenop te kijken.

Ik ben zelf heel benieuwd om te zien waar ik sta nu. Volgende week is gewoon een test, de wedstrijd is niet echt belangrijk, maar dient om te kijken wat ik kan. Ik verwacht niks, maar hoop natuurlijk op goeie resultaten. Als je kijkt naar hoe trainingen gaan, zal dat zeker het geval zijn. Alles gaat super. Ik spring pr's met ver, spring vlot over 2m op training bij hoog (op lat), polsstok gaat raar maar waar al over de 4m, horden gaan ook super.. Dus ja, we zien wel. Ik heb er in ieder geval een goed gevoel bij.

Nog wat kleine dingen misschien..
Spikes zijn eindelijk aangekomen! Ik zit aan 6 paar nu. Spikes hoog waren iets te klein dus we moeten weer nieuwe bestellen..
Michael heeft voor zijn verjaardag en kerstmis van zijn moeder een TV en een PS3 gekregen, dus we kunnen nu tv kijken, ps3 spelen, en binnenkort volgt er een NetFlix abonnement waarna we films, series etc kunnen kijken zoveel we willen! Ik kan mij al wat jaloerse mensen inbeelden.. :)

Ik moet er ook eens aan denken om meer foto's te maken. Zeker van de piste, ik vergeet het elke keer.. Als er volgende week nog geen nieuwe foto's opstaan, dan herinner mij er even aan op Facebook of waar dan ook.

Ik heb ook een nieuw gsm nr, mensen die toevallig de afgelopen week iets gestuurd hebben op mijn belgisch nummer, ik heb het niet gehad. Mijn nieuw nummer is: +1 (337) 412-5243. Voor de smartphone mensen, ik ben ook bereikbaar via WhatsApp, Viber, of gewoon Facebook of email.

Genoeg voor deze keer? Ik vind van wel.

Tot de volgende!

The first is the hardest.

Dag!

Ik ben nu een paar dagen hier en geraak stilaan gewend aan de nieuwe levensstijl. Morgen (woensdag) beginnen de lessen dus dan begint het echte studentenleven pas echt.

De laatste paar dagen was vooral rondreizen van winkel tot winkel om alle nodige dingen te kopen, zoals een kussen en een deken voor het bed, veel eten, cursussen etc.. Daarbij kwam dan nog allemaal administratieve dingen, zoals het feit dat ik mij moest inschrijven voor lessen, een heel proces zodat ik legaal kan trainen en wedstrijden kan doen voor het team..

We zijn tevens een film gaan kijken, The Devil Inside. Komt waarschijnlijk pas uit in België tegen de tijd dat ik terugkom. Enge boel. Googlen!

Ook heb ik al een heel pak kleren, schoenen, spikes gekregen en er is meer onderweg. Momenteel zit ik aan 1 paar loopschoenen, 3 paar spikes, met nog 3 paar onderweg. Allemaal voor niks. Goeie boel.

Het eten is best goed, enige nadeel is dat ze hier werkelijk ALLES frituren. De kip, garnalen, crawfish. Vandaag zijn we na training gaan uiteten en Michael (mijn kamergenoot) heeft deep fried Oreo's gegeten. Ik moet het niet weten. Morgen gaan de cafetaria's open op de campus dus hopen dat er dan wat beter eten is.

Voorlopig is er niks meer te vertellen, denk ik, dus tot de volgende update!

Welkom!

Dag!

Welkom, en fijn dat je je weg naar hier gevonden hebt! Hier zal ik de komende maanden (jaren?) mijn belevenissen en progressies delen met de wereld, zijnde jullie.
Dit maar even als een kort berichtje om alles even te testen.

Mijn vertrek staat gepland op 7 Januari 2012. De vlieger stijgt op om 10u vanuit Schiphol. Het is 11u vliegen tot in Houston waar ik 4u zal moeten wachten op de volgende vlucht van 1u15 tot New Orleans, aankomst rond 19u15 lokale tijd. Hier komt 'Coach Badeaux' (Lon) mij halen om dan nog een dikke 2u te rijden tot de campus.

Voorlopig heb ik niks meer mee te delen. Woensdag staat inpakken op het programma, van een rustdag moet je immers gebruik maken.. Donderdag en vrijdag nog eens hard trainen en dan is de grote dag al daar.

Tot dan!

-Sander