Zoals elk bericht begint: Het is alweer een hele tijd geleden.
23 September was mijn laatste bericht, besef nu pas dat ik een heel semester overgeslagen heb. Ach ja, niks aan de hand, hier even een kort overzicht van de voorbije paar maanden.
Les, veel trainingen en heel veel hitte. Dat is het zowat. Zware trainingen wel, zeker in zo'n hitte, de eerste maand was het dik tegen de 40 graden aan, niet bepaald fijn om intervals te lopen.
Maar 10 December was het weer zover, weer even naar huis. Het was een fijne maand, veel dingen gebeurd, te veel om zo even over te vertellen. Maar er zijn eindelijk wat meer dingen aan het licht gekomen over de knie die nog altijd niet genezen was. Na een echo te laten maken kwamen we erachter dat er in feite een scheurtje in zat. Nu was het nog maar een microscheurtje met wat verkalking, wat er dan op wees dat het een grotere scheur was maar die aan het genezen was. Dus dat was goed. Verder zat er een grote ontsteking (tendinitis) en een andere aandoening die tendinose genoemd is. Dat is eigenlijk degeneratie van de pees, dus de pees breekt af in plaats van opgebouwd te worden. Lastig probleem, makkelijk op te lossen maar het vergt veel tijd.
Was ook weer een leuke ervaring, een fijne paar dagen, met dank aan.
Ondertussen was het ook nog mijn verjaardag, kerstmis, en nieuwjaar geweest. Verjaardag was geen fijne. Heb de hele dag gevuld met wachtkamers van dokters, radiologen en meer dokters. Weinig kunnen doen, maar ja, het is ook maar een gewone dag.
Kerstmis was ook weer raar, hamburgers en burrito's zijn nu niet bepaald een typisch kerstmaal maar het kan altijd smaken.
Dan was het nieuwjaar. Ga ik niks over zeggen. De mensen die ik gezien heb toen weten dat het een hele goeie avond was. Ik richt mij vooral naar Project S, u moet hier nog incognito blijven. :) Maar door u was nieuwjaar net dat tikkeltje beter. Een grote tikkel.
Dan was het nog een weekje genieten van de tijd die ik nog had hier, beetje trainen, nog wat mensen opzoeken en toch al afscheid nemen.
En opeens was ik weer hier. Na een niet zo lange vlucht eigenlijk, veel muziek geluisterd. Ik was weer in New Orleans, daar een dag of twee nog gebleven en terug gereden naar Lafayette, waar het weer ging beginnen.
Ondertussen is school alweer een week en een half bezig, maar ben nog maar 4 dagen naar de les kunnen gaan. Maandag de 21ste was het Martin-Luther-King-dag (juiste hyphens Diego?? Volgens mij niet..) dus die dag was er geen les, en dan twee vrijdagen gemist door wedstrijden.
De lessen zijn weer hetzelfde gedoe als vorig jaar, een paar business, een paar algemene rommel, maar het begint te komen. We zien wel wat het wordt.
Verder zijn de trainingen en wedstrijden ook weer begonnen. Ik moet zeggen dat hier trainen in goed weer een stuk aangenamer is dan thuis in de kou. De laatste paar dagen is het hier op z'n minst een mooie 20 graden geweest, met een dag waarop het zelfs 24 graden was. Fijn wel. Was ook leuk om weer met Lon te werken na een maand thuis te zijn. (Was ook heel fijn om weer met Fernando te werken, niet te vergeten.)
Maar ik ben hier 9 maanden in het jaar dus op atletiekgebied moet ik dit als thuisbasis beschouwen.
De wedstrijden zijn ook al aan de gang. Ik ga jullie niet vervelen met getallen maar ik kan wel vertellen dat hoewel het vroeg is alles al heel goed gaat. Elke wedstrijd heb ik in elke discipline al een pr gehaald (persoonlijk record), en dat waren kogelstoten (2x) en 55m horden.
Volgende week weer kogel en verspringen waarschijnlijk in de slechtste indoorpiste ter wereld, McNeese. De week erna staat de eerste zevenkamp op het programma. Die ga ik zeker en vast wel meedoen, maar waarschijnlijk nog niet hoogspringen, dat laten we nog even rusten. Misschien één sprong doen op een lage hoogte om wat punten te halen maar als het niet kan dan laten we dat nog even. Het is vooral om routine te krijgen voor de conference championships die nu over een maand zijn in Jonesboro, Arkansas. Weer de leuke 8u rijden zoals vorige vrijdag. Ach ja. Het moet maar.
Verder gaan we zien wat met de knie kan. Heb vorige week een MRI laten maken om te kijken of het scheurtje genezen is, maar moet wachten tot een dokter er naar kijkt, dat zal waarschijnlijk deze week zijn. Als dat gebeurd is kunnen we ons daarop afstemmen en kijken waar we staan. Benieuwd afwachten.
Op mijn kamer staat tegenwoordig ook een playstation en een mooie grote tv zodat ik mij kan amuseren op eenzame avonden (lees: elke avond.).
Voor mij was dit het weer, vragen mogen altijd gesteld worden, opmerkingen zijn welkom, suggesties, wat dan ook, waar dan ook. Laat maar komen.
Tot de volgende weer, misschien duurt het deze keer geen heel semester meer.
Groeten!
