Hola.
Het heeft weer even geduurd, maar hier ben ik dan weer. Ik hoop dat jullie, mijn trouwe lezers en fans, begrijpen dat als je aan de andere kant van de wereld zit en veel beleeft, een blog schrijven het laatste van je zorgen is. Vandaar.
Vorig bericht was 11 Maart, wat is er sinds toen gebeurd..
School nadert zijn einde. De beroemde spring break is gepasseerd. Ik ben met vriend en teamgenoot Mike mee geweest naar zijn thuis in Merritt Island, Florida waar zijn ouders mij hadden uitgenodigd. Lon (coach) ging zelf ook die richting uit omdat die daar een goede vriend heeft zitten die teven Mike's coach in het middelbaar was. Van vrijdagochtend tot woensdagmiddag waren we daar. We hebben onze dagen gevuld met surfen (proberen te surfen voor mij), polsstoktrainingen en rondhangen. Bobby, Mike's oude coach heeft een gebouw waar hij een kleine indoorhal voor polsstok van gemaakt heeft. Een aanloop net lang genoeg om van 10 passen te lopen (voor mij toch). Korte aanloop, dus perfect om aan de basis te werken, en dus in feite te leren polsstokspringen. Na twee dagen was het resultaat al duidelijk zichtbaar. 4m20-waardige sprongen vanuit 8 passen, en gezien dat mijn pr van 12 passen 4m11 was, een enorme verbetering.
De echte resultaten lieten dan ook niet lang op zich wachten. Terug van Spring Break, dagje rust en vrijdag weer de bus op naar Oxford Mississippi voor een atletiekwedstrijd. De school daar is Ole Miss, ook bekend uit de film The Blind Side, waar Michael Oher gespeeld heeft, voor de kenners. Het werd een drukke dag voor mij. Begonnen met polsstok. Resultaat 4m27, openingshoogte. 4m42 had eraan moeten gaan maar ik als onervaren polsstokker deed alles fout wat men fout kan doen in de laatste poging toen net alles juist was. Jammer maar het zit er dik in. Op naar kogelstoten. Zit veel progressie in, ik stoot de 7.25kg zware bol tegenwoordig al naar vertes tussen 12 en 12.80m, gaat goed. Dan horden. Tegen deze tijd was ik goed uitgedroogd, had niet genoeg gedronken, had nog niks gegeten en het was ondertussen al 14u. Recept voor ramp. Al bij al een redelijke race, 15.24s, wat sneller was dan wat ik in LSU gelopen had toen ik fris was (15.32s). Dus dat belooft. Op naar discus, drie keer buiten sector, maar wel verre worpen. Als laatste liep ik de 4x400m. In de opwarming begonnen mijn kuiten kleine krampjes te vertonen en in een opwarmstart vanuit de blokken kwam ik niet verder dan 10m. Ik liep als eerste trouwens. In de blokken zat ik dus heel nerveus, bang dat ik direct krampen ging krijgen. Ik deed het dus heel rustig aan in de eerste meters. Gelukkig geen krampen maar moest het toch rustig aan blijven doen tot aan de 200m ongeveer en dan gewoon zien wat kwam. Uiteindelijk een split van 51.4 gelopen, wat helemaal niet slecht is gezien de omstandigheden en tevens een dik pr, dus was daar best tevreden mee.
Dan volgde een zware trainingsweek, met als hoogtepunt dinsdag, 4x300m, olé. Mijn kuiten zijn nu nog stijf van de training. Dan vrijdag en zaterdag weer wedstrijd. Vrijdag in Hammond, La aan Southeastern Louisiana en vrijdag weer aan LSU in Baton rouge. Vrijdag was speer, verspringen en discus. Speer ging redelijk goed, in de tweede poging naar 47m96, wat best goed is voor mij. Mijn gemiddelde afstand van vorig jaar lag rond de 40m en nu gooi ik gemiddeld 45m, dus ben best tevreden. Verspringen weer drie foutsprongen, maar anders dan anders. Eerste twee waren veel te ver van de plank. Laatste was net iets te dicht, nog geen 2cm over de plank. Maar de aanloop zit veel beter en als we nog 1 wedstrijd ver kunnen doen komt het zeker in orde. Dan discus, de kans om de 'ramp' van vorige keer goed te maken. En dat gebeurde. 37m29 in eerste poging, een pr met bijna 3m. Tweede poging naar 37m44, kleine verbetering. Laatste poging was buiten sector. Raar maar waar raakte ik in de finale, dus kreeg ik 3 extra worpen. Eerste twee jammer genoeg fout, de eerste was ver heel ver, ik schat een tussen de 39 en 40m, en ongeveer een meter buiten sector. Dan de laatste worp voelde niet goed aan, maar ging verrassend toch naar 37m96, weer een verbetering. Gezien ik dit seizoen 36-37m verwachtte in discus, zeer tevreden.
Volgende dag enkel hoog aan LSU. Het weer was ook eens slecht, bewolkt, winderig en misschien net 20°, wat zeer koud is als je elke dag 27-28° gewoon bent. Moeizaam naar 2m02 gesprongen, gemist op 2m07. De wil en motivatie was er zeker om goed te springen, maar twee weken zware trainingen en wedstrijden zijn niet te onderschatten, het ritme en de 'pop' zoals Lon het zei waren zoek, wat begrijpelijk is.
Vanaf nu gaat het volume in de trainingen omlaag en wordt het meer snelheid en acceleratiewerk. Dus binnen drie weken voor de outdoor conference championships zal alles goed zitten en zal ik in vorm zijn.
Weer veel atletiekpraat. Alle lessen gaan nog steeds goed. Zoals ik al zei, het einde van het semester nadert.
Nog een week les, dan een week geen les en dan eindexamens al. Daarna begint de pret. Nu heb ik nog een beetje werk, moet nog twee papers schrijven. Een voor morgen en de andere voor het einde van de week. Niet al te moeilijk. Enkel saaie onderwerpen. Ach, het moet ook gebeuren.
Oh ja, bijna vergeten. Heb een tattoo laten zetten. Zoals altijd, foto's op facebook.
Voor nu is het dat weer, heb geen zin om nog meer te typen, moet nog genoeg papers typen vandaag en deze week, en deze editie is lang genoeg vind ik zo.
Dus, hasta la vista, arrivederci, auf wiedersehen en tot de volgende.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten