Na drie weken acclimatiseren en trainen was het tijd om te kijken waar ik sta. Vrijdag en zaterdag 27-28 Januari stond er dan ook een zevenkamp gepland in Arkansas State University (ASU) in Jonesboro, Arkansas.
De groep van meerkampers, polsstokkers en werpers zijn donderdag al vertrokken in kleine busjes, omdat wij vrijdag al aan de bak kwamen, en de rest zaterdag pas. De rit zelf duurde een goede 9u, met de nodige tussenstops meegerekend. Eenmaal daar direct het hotel in en slapen, hoewel we de hele dag al plat- gelegen en gezeten hadden.
Volgende ochtend konden we 'uitslapen', onze eerste discipline begon pas om 12u. Het was extra spannend voor ons allemaal omdat dit Lon's oude school was, en de meeste onder ons moesten dus tegen enkele van zijn oude atleten strijden.
In ieder geval, het wedstrijdverslag.
55m. Hier doen ze indoor vaak 55m in plaats van 60 omdat de pistes vaak net niet groot genoeg zijn om een 60 te houden. Nu had je ook al een 5m na de aankomstlijn en muur recht voor je met een immens kussen op gebonden, waar je een halve seconde nadat je aankwam tegenaan knalde, dus dat was een minder fijn deel eraan. Maar de race ging redelijk goed, op het jammere feit na dat bij mijn start de blokken lichtjes naar achter schoven, waardoor ik wel wat tijd verloren heb. De reeks zelf heb ik gewonnen, maar in totaal de tweede tijd van 6.82s, equivalent aan 7.30s op de 60m. Best tevreden dus.
Verspringen. Opwarming ging heel goed, heb geen enkele sprong gedaan, maar de aanloop voelde super aan. Eerste sprong, ik verbaasde mezelf. Midden in de lucht kreeg ik het gevoel dat ik maar bleef vliegen, wat goed is natuurlijk. Ik landde maar het was jammer genoeg een nipte foutsprong, met een 2-3cm ongeveer. Toen we de afstand vergeleken met de volgende springer, die 7m26 sprong, bleek dat mijn eerste sprong een 7m15 waard was geweest. Jammer! De tweede sprong dus wat naar achter, maar moest me toch wat inhouden, omdat ik het niet op een laastste poging wou laten aankomen. Na een gecontroleerde aanloop en voorzichtige afzet sprong ik naar een geldige 6m97. Een hele verbetering ten opzichte van vorig jaar (6m68), maar ik wist dat ik verder kon. Voor mijn laatste sprong twijfelde ik of ik nog iets verder naar achter zou gaan, maar luisterde naar het advies van Lon die zei dat ik gewoon mijn afzetbeen verder onder mij moest plaatsen in plaats van vooruit te steken. Maar door de adrenaline van de laatste poging liep ik blijkbaar iets te snel, de afzet wel heel goed en krachtig, maar weer een nipte foutsprong. Deze laatste poging ging nog verder dan de eerste, naar een 7m25 ongeveer. Hier heb ik redelijk wat punten laten liggen, maar dat belooft voor de volgende keer!
Op naar kogel, wat spannend was omdat het de eerste wedstrijd ooit was met enerzijds een kogel van 7.250kg, en anderzijds de eerste wedstrijd die ik deed met de draaitechniek. De eerste worp deed ik een standworp, om zeker te zijn van een prestatie, en die ging naar een redelijke 9m65. (Voor een standworp niet slecht voor mij!). Tweede worp ging ver, naar 38ft, wat een dikke 11.5meter is. Jammer genoeg vloog de kogel buiten de sector. De laatste worp dan heel voorzichtig aangegaan, met het accent in mijn hoofd om te wachten met het werpen tot ik de sector zag. Gelukkig vloog de kogel binnen maar naar een iets mindere afstand, door de voorzichtige draai. Resultaat: 10m82. Gezien de zwaardere kogel en voorzichtige worp, best tevreden.
Dan was het showtime, hoogspringen. Trainingen gingen super goed. Ik sprong 1m98 uit drie passen, 2m uit 5 passen, met hopen centimeters overschot, dus dit was samen met polsstok, de discipline waar ik het meest benieuwd naar was. Opwarming ging ook lekker, 1m80 schaarsprong, als grapje van Lon om wat te intimideren, zo is hij dan wel. 2 sprongen op 2m01 gedaan, en zonder problemen erover. De wedstrijd opende ik op 1m94 wat ik zonder problemen haalde, dan overgeslagen naar 2m00, waar ik twee pogingen op nodig had. De eerste sprong zat ik heel wat te dicht, daarmee dat ik de lat raakte met het stijgen. Dan 2m03, er waren nog 2 andere springers in de wedstrijd, die elk al dikke persoonlijke records hadden gesprongen om tot 2m03 te geraken, dus er moest iets gebeuren. In een immense sprong ging ik over 2m03, naar mijn gevoel de beste sprong van de hele wedstrijd. De andere twee faalden beide drie maal op deze hoogte. Ikzelf had in de volgende twee hoogtes telkens drie pogingen nodig, wat raar was gezien de hoge sprongen op vorige hoogtes. Maar uiteindelijk dus een nieuw pr gesprongen van 2m09! Op naar 2m12. Drie redelijke pogingen gehad, maar jammer genoeg niet goed genoeg.
Na de wedstrijd heb ik een uur staan praten met Hollis Conway, voormalig wereldkampioen indoor en nog steeds Amerikaans recordhouder indoor en outdoor, 2m40 en 2m39 respectievelijk. Hij heeft mij uitgelegd wat het probleem was in mijn sprongen, dus daar ga ik volgende wedstrijden en trainingen op letten, en dan zal die 2m12 en 2m15 geen probleem zijn.
Tweede dag begon met de 55m horden, ook spannend omdat het de eerste wedstrijd voor mij was op hoge horden (1m07 of 42"). Opwarming ging heel goed, vlot en soepel over de horden, goed veel snelheid, dus dat beloofde. De wedstrijd zelf ging minder, ik ging te veel omhoog en verloor dus veel tijd over de horden. Ik liep naar een matige 8.28s, wat een 8.80s op de 60mH is. Tevreden was ik niet echt, omdat ik weet dat ik beter kan, maar het is nu eenmaal een meerkamp, en daar heb je altijd een discipline in die minder gaat, dus snel vergeten en op naar polsstok!
Opwarming ging moeizaam, maar uiteindelijk toch een sprong gedaan die ik kon afwerken. Klaar voor de wedstrijd. Ik opende op 3m61 wat ik vlot haalde. Nadien overgeslagen tot 3m81, wat ik ook haalde. Op 3m91 had ik twee pogingen nodig, op 4m01 zelfs 3, maar die laatste poging was ruim! 4m11 haalde ik dan weer in de eerste poging, en ik faalde 3 maal op 4m21. Jammer want het had gekund, maar ik ben meer dan tevreden met 4m11! Gezien mijn vorig officieel pr 3m20 was..
Dan het laatste onderdeel, de 1000m. Minder dan de 1500 van de tienkamp, maar toch geen pretje. We liepen de hele wedstrijd in een groep, de laatste ronde versnelden er twee. Ik versnelde zelf ook en werd derde in een tijd van 2'55.77", wat best goed is, aangezien ik hoopte op een tijd rond de 2'57".
Uiteindelijke score: 5139 punten. Lon en ik hadden voor de wedstrijd beide gezegd dat we een score rond de 4900, misschien nipt 5000 verwachtten, dus we zaten er redelijk wat naast. Nu ben ik zelf benieuwd wat het zomerseizoen brengt aangezien ik al enkele doelen bereikt heb die ik voor mezelf gesteld had. Waaronder bijvoorbeeld polsstok, waar ik deze zomer tot 4m wou gaan, verspringen, waar ik tot 7m wou gaan. Ook hoogspringen gaat al goed zo vroeg, dus we zien wat daaruit komt later in het seizoen. Het is gelukkig niet zo dat nu ik al enkele doelen bereikt heb dat ik achterover kan gaan zitten en niks meer hoef te doen. Nu heb ik gezien wat ik al kan en wat er nog kan komen, dus we blijven hier hard werken en dan komen de resultaten in de zomer zeker goed, ik weet alleen al dat ik mijn pronostieken voor dit seizoen al wat kan verhogen!
Ik heb enkele foto's op Facebook gezet van de piste en het hotel in Jonesboro, zodat jullie een idee hebben van hoe het daar aan toeging. Enkele mensen hebben ook een paar disciplines gefilmd, dus ik probeer die allemaal bij elkaar te krijgen en dan probeer ik een filmpje te maken van de zevenkamp.
In ieder geval, dat was het voor deze keer, een hele boterham.
Tot de volgende!
Potverdomme, een heel straf (spannend) verhaal. Dus de Lon tevreden met uw eerste score van 5139 ptn? En nu trainen en studeren voor uw volgende wedstrijd. Hebben jullie het beter gedaan dan Lon's oude atleten? By the way, Castlevania uitgespeeld op PS3! Koopt ge het over? :))
BeantwoordenVerwijderen